Ameryka Południowa
Chile


Zaproszenie do podróży
Chile to kraj wąski, długi (4300 km, od Peru do Cieśniny Magellana), a przy tym oszałamiający różnorodnością pejzaży. Wciśnięty między wybrzeże oceanu i pasmo Andów, kryje najbardziej jałową pustynię na świecie, drugi co do wysokości szczyt górski Ameryki Południowej oraz drugie co do wielkości jezioro. Wyciągnięty niczym igła skrawek lądu pokrywa ponad 50 czynnych wulkanów. Z północy na południe ciągnie się popularny „szlak gringo”. Aby poznać prawdziwą naturę kraju, warto jednak zboczyć z utartych ścieżek: na bezkresne puste plaże przy miastach, do rzadziej odwiedzanych parków czy niewielkich osad w Patagonii. Stolicą kraju jest dynamicznie rozwijające się Santiago, pełne wyśmienitych restauracji i wieżowców wyglądających jak miniaturki na tle Andów. Miasto, pełne chaosu i smogu, dostarcza atrakcji na parę dni. Po Chile podróżuje się bardzo łatwo i przyjemnie: instytucje publiczne funkcjonują jak należy, autobusy i pociągi kursują z prawie idealną punktualnością, a bogactwo owoców morza i światowej klasy wina dostarczają rozkoszy podniebieniu. Poszukiwacze przygód z pewnością docenią zalety Wyspy Wielkanocnej (Rapa Nui) oraz Wyspy Robinsona Crusoe, na której nawet największy mieszczuch może poczuć się przez moment jak rozbitek.
Nie przegap:
Torres del Paine (Ziemia Ognista) – trasa trekkingowa wokół wzbudzających podziw szczytów Los Cuernos i Torres, obejmująca punkty widokowe na lodowcach
Los Lagos – kraina zieleni, gorących źródeł, wspinaczki, wędrówek, raftingu, narciarstwa, kajaków
Atakama – najbardziej sucha pustynia na świecie oferuje widoczny z wielu kilometrów spektakl pastelowych solnisk, pióropuszy gejzerów, wiosek zbudowanych z suszonej na słońcu cegły i gościnnych oaz
Cochamó nad Seno de Reloncaví – urocza wioska z dala od cywilizacji i stare szlaki przepędu bydła, wiodące w głąb malowniczych dolin
Carretera Austral – najciekawsza trasa samochodowa: najlepiej przejechać ją z przyjaciółmi wynajętą półciężarówką i zobaczyć wszystko w swoim tempie – ciekawe miasteczka, nieprzebyte lasy i piękno górskich krajobrazów wyłaniających się zza każdego zakrętu
Iquique – przelot na paralotni nad piaszczystymi wydmami w nadmorskim ośrodku wakacyjnym i popołudnie na plaży z piwem w garści
Park Narodowy Torres del Paine – połyskujące tafle jezior, lazurowe góry lodowe i spektakularne granitowe iglice
Ziemia Ognista (Tierra del Fuego) – wycieczka po wyspach na krańcu świata, piesza wędrówka po Dientes de Navarino, obserwacja statków przybijających do brzegu w drodze na Antarktydę, wyprawa historycznymi szlakami misjonarzy i smakowity, skąpany w maśle krab królewski na obiad
Rapa Nui – niezwykła Wyspa Wielkanocna, jedna z najbardziej oddalonych od cywilizacji wysp zamieszkanych przez człowieka, na której można podziwiać gigantyczne kamienne moai (antropomorficzne posągi wyrzeźbione w tufie wulkanicznym). Ich powstanie do dziś owiane jest mgłą tajemnicy.
Informacje ogólne
Chile (powierzchnia – 756,9 tys. km kw., ludność – 15,5 mln) leży w południowo-zachodniej części Ameryki Południowej nad Oceanem Spokojnym. Stolica – Santiago. Ustrój – republika. Podział administracyjny – 13 regionów. Język urzędowy – hiszpański. Waluta – peso chilijskie. Strefa czasowa: GMT -4.
Bogactwa naturalne: rudy miedzi, manganu, cynku, molibdenu i żelaza, złoża ropy naftowej, gazu ziemnego i węgla kamiennego. Główne gałęzie przemysłu: spożywczy (m.in. winiarski), włókienniczy, chemiczny, hutnictwo. Najważniejsze rośliny uprawne: buraki cukrowe, pszenica, kukurydza, ziemniaki, jęczmień, owies, ryż, żyto, fasola, winorośl.
Ponad 30% spośród 15,1 mln obywateli Chile zamieszkuje Gran Santiago, czyli stolicę wraz z rozległymi przedmieściami. Większość Chilijczyków to Metysi o hiszpańskich korzeniach, ale swój ślad zostawili tu także Irlandczycy i Anglicy. Po 1848 r. w leżącym na południu Los Lagos osiedliło się wielu imigrantów z Niemiec, później pojawili się przybysze z Francji, Włoch, Chorwacji oraz Palestyny. Ponad 900 tys. ludności stanowią Indianie Mapucze lub przyznający się do tych korzeni. (Nazwa Mapucze wywodzi się ze słowa mapu, oznaczającego ziemię, oraz che – ludzie; dawniej nazywano ich Araukanami). Północ ciągle zamieszkują ludy Ajmarów i Atacameńo (ok. 20 tys.), uprawiające terasy przedgórza Andów i wypasające na altiplano lamy i alpaki. Na Wyspie Wielkanocnej żyje ok. 2 tys. Rapa Nui o polinezyjskich korzeniach. Ponad 90% Chilijczyków to katolicy, większość z pozostałych wyznaje protestantyzm.
Pustynne rejony północy to ojczyzna kaktusów „kandelabrów”. Rosną one w sporej odległości od siebie, co zapewnia im maksymalną absorpcję wilgoci z mgły (camanchaca). Żyją tu lamy guanako, wigonie (wikunie), lamy, alpaki, strusie nandu oraz vizcacha (dziki pobratymiec szynszyli). W Parku Narodowym Lauca występują liczne gatunki ptactwa – od andyjskich mew i ogromnych łysek po trzy gatunki flamingów.
Andyjską część kraju Araukanów porastają wielkie lasy araukarii (Araucaria araucana; po hiszpańsku pehuén), cyprysów i buków, a jeszcze dalej na południe występują drzewa o nazwie alerce, spokrewnione z rosnącymi na półkuli północnej sekwojami.
Porastająca Chiloé i Aisén nalca to największa na świecie roślina trawiasta; z pojedynczej łodygi wyrastają ogromne liście. W pewnej odległości od północno-zachodniego wybrzeża Chiloé znajduje się kolonia pingwinów Humboldta i Magellana.
Wschodnie równiny Magallanes i Tierra del Fugo to bezkresne, porośnięte trawą sawanny. W rezerwacie Tamango niedaleko Cochrane żyje największe skupisko płochliwych jeleni andyjskich (huemul). Południowe krańce Chile zajmuje Park Narodowy Torres del Paine, który zamieszkują m.in. dzikie patagońskie lamy guanako (objęte ochroną), strusie nandu, górskie gęsi caiquenes i kilka gatunków lisów.
Kiedy jechać + klimat
W całym Chile, łącznie z wyspami, okres od 15 XII do 15 III stanowi
szczyt sezonu, co oznacza wyższe ceny, zatłoczone kwatery, tłumy
turystów (również Chilijczycy udają się wtedy w podróż) i nadkomplet
pasażerów w samolotach i autobusach. Północne Chile można odwiedzać o dowolnej porze roku. Wysoko w górach i w mglisty poranek nawet latem powinno się mieć ze sobą ciepłe ubranie. Styczeń i luty są deszczowe, dlatego dotarcie do niektórych miejsc może być utrudnione.
Do Santiago i środkowego Chile najlepiej przybyć podczas jesiennych zbiorów winogron (IX–IV). Od grudnia do końca lutego w Santiago panują potworne upały i smog. Ośrodki narciarskie działają od czerwca do października.
Atrakcje przyrodnicze, takie jak Patagonia czy Los Lagos, najlepiej poznawać latem (X–IV), chociaż deszcz może spaść zawsze. Im dalej na południe, tym większa siła wiatru. Ważne jest, by zabrać ze sobą różne środki ochrony przed słońcem – kapelusze, okulary, kremy z filtrami itp. Planując biwakowanie w Patagonii, lepiej spakować śpiwór z włókien syntetycznych.
Geografia
Chile rozciąga się od Peru po Cieśninę Magellana. Średnia szerokość kraju wynosi 200 km. Najwyższe szczyty sięgają 6000 m n.p.m., a przez środek kraju przebiega wąski pas depresji.Od granicy z Peru po Chańaral rozciąga się Wielka Północ (Norte Grande), której przeważającą część stanowi niegościnna, najbardziej sucha pustynia świata – Atakama. Tu też znajduje się altiplano (płaskowyż andyjski), ciągnący się do Boliwii. Granice lesistego regionu Mała Północ (Norte Chico) wytyczają Chańaral i Río Aconcagua. Za rzeką Aconcagua rozciąga się żyzna środkowa część Chile z Doliną Środkowochilijską, główny region rolniczy i upraw winorośli, pocięty szerokimi dolinami rzek. Na południe rozciąga się Los Lagos, malownicza kraina jezior sąsiadująca z ośnieżonymi wulkanami, w sporej części wciąż aktywnymi. Porośnięta gęstym lasem Chiloé, największa wyspa w całości należąca do Chile, kusi turystów długim wybrzeżem. Na chilijską część Patagonii składają się regiony Aisén (górzysty i surowy), Campo de Hielo Sur (południowy lodowiec kontynentalny) i Magallanes, obejmujący Ziemię Ognistą.
Najbarwniejsze święta i wydarzenia
drugi tydzień stycznia – Semana Ancuditana (Tydzień Ancud): promocja lokalnej muzyki, tańca i kuchni
drugi tydzień stycznia – Brotes de Chile: festiwal folkowy w Angol; muzyka, taniec, jedzenie i rękodzieło
koniec stycznia – Festival de Huaso Chilote w Castro na Chiloé
połowa lutego – Carnaval Ginga w Arica: występy regionalnych grup taneczno-muzycznych (comparsas)
połowa lutego – Festival Costumbrista w Castro: ludowe tańce i muzyka, tradycyjne potrawy
luty/marzec – karnawał w San Pedro de Atacama
31 grudnia – Año Nuevo: w Valparaíso odbywają się pokazy ogni sztucznych i liczne imprezy
29 czerwca – Fiesta de San Pedro y San Pablo (Dzień św. św. Piotra i Pawła;) w San Pedro de Atacama: ludowe zespoły taneczne, rodeo i procesje
połowa lipca – Festival de la Virgen del Carmen: ok. 40 tys. pielgrzymów oddaje cześć chilijskiej dziewicy w Tiranie; uliczne tańce i maskarady.

Podróż tam
Do Chile latają samoloty wielu przewoźników. Z Polski podróżuje się z jedną lub dwiema przesiadkami w Europie.
Na granicy
Polaków, którzy nie planują pobytu dłuższego niż 90 dni, nie obowiązują wizy.
Koszty
Przykładowe ceny: butelka wina – 3 USD; litr wody – 50 centów; litr benzyny – 1 USD; wypożyczenie samochodu – 70 USD/dzień; przekąska – 50 centów; tani nocleg – do 20 USD; koszt dziennego wyżywienia: tanio – do 5 USD, średnio – do 20 USD.
Zdrowie
Szpitale są czyste i na przyzwoitym poziomie. Najlepsze placówki to działające w wielu miastach (zwłaszcza na południu) prywatne clínicas Alemanas (niemieckie kliniki). Woda z kranu nadaje się do picia wszędzie poza Santiago i Atakamą. Na północy główne problemy zdrowotne to choroba wysokościowa i odwodnienie; na południu, gdzie daje o sobie znać dziura ozonowa, należy koniecznie stosować kremy z filtrem UV i nosić okulary przeciwsłoneczne. Nie są wymagane żadne szczepienia ochronne, planując jednak wyjazd na Wyspę Wielkanocną, warto dowiedzieć się w biurze podróży o aktualne ograniczenia i wymagania. Latem pojawia się zagrożenie zarażenia żółtaczką.
Ważne adresy
Ambasada RP w Santiago, Mar del Plata 2055, Comuna Providencia, Santiago,
tel. (00-56 2) 204 12 13, 269 02 12, fax (00-56 2) 204 93 32, 341 86 48,
embchile@entelchile.net, embsub@entelchile.net, www.santiagodechile.polemb.net.
Zobacz wszystkie tytuły związane z Chile >>>
![]() | ![]() |
Podyskutuj o Chile na forum >>>
Komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników serwisu. Wydawnictwo PASCAL nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.






Komentarze
Zaloguj się » przed dodaniem komentarza (tylko osoby zalogowane mogą oceniać obiekty!)
Brak komentarzy - Twój może być pierwszy!