Chiny, oddzielone od Eurazji pasmem Himalajów na południowym zachodzie i stepem Syberii na północy, od trzech mileniów żyją własnym życiem, obojętne na światowe imperia, języki i społeczności. Korzenie tradycyjnej rzeźby sięgają 2500 lat wstecz, a używane do dziś pismo osiągnęło perfekcję już w czasach dynastii Han, dwa tysiąclecia temu.

Pekin i okolice - Zakazane Miasto, Dzielnica Qianmen, Świątynia Nieba Klasyczny zabytek
epoki Ming, Baiyun Guan Czynna do dziś świątynia taoistyczna, Pałac Letni Cichy, wytworny park za miastem, Wielki Mur Chiński.
Hebei i Tianjin - Tianjin Wielka metropolia, Wybrzeże morskie w Beidaihe, Shanhaiguan Centrum rozległego systemu fortyfikacji, Chengde Letnia rezydencja cesarzy, Cangyan Shan Si Zabytkowy klasztor.
Mandżuria - Rosyjskie dziedzictwo Harbinu, Festiwale rzeźb lodowych, Rezerwat przyrody Zhalong, Yabuli Najatrakcyjniejszy kurort narciarski
w Chinach
Huang He - Groty Yungang, Spacery po Wutai Shan, Pingyao Miasto w pierścieniu murów
obronnych, Terakotowa Armia.
Szanghaj - Bund - kolonialna architektura retro, ejsy po Huangpu, Nanjing Lu, Yuyuan Tradycyjny, wykwintny ogród chiński.
Jiangsu i Zhejiang - Wielki Kanał, Suzhou, Shaoxing, Kolejka linowa w Zhenjiangu, Xinjiekon i Fuzi Miao w Nankinie, Xi Hu w Hangzhou.
Dorzecze Jangcy - Okolice Yixianu, Huang Shan, Jiuhua Shan, Park Krajobrazowy Wulingyuan, Lushan Górski, Jingdezhen - od sześciu wieków stolica chińskiej porcelany.
Guangdong i wyspa Hajnan - Domy mieszkalne Hakka, Kuchnia kantońska, Chaozhou Stare Miasto, Dingu Shan Pierwszy park narodowy, Wyspa Hajnan Wizyta na ogonie smoka w Chinach.
Hongkong i Makau - Tramwaje na wyspie Hongkong,przeprawa promem Star Ferry, Widok portu z Peak Tower, Półwysep Saikung, Dim sum, Stare Makau.
Guangxi i Guizhou - Rzeka Li Spływ łodzią z Guilinu do Yangshuo, Wioski ludu Dong, Festiwal Posiłek Sióstr, Jaskinie Zhijin.
Yunnan - Bary w Kunmingu, Yuanyang, Wycieczka rowerowa po okolicy, Wąwóz Skaczącego Tygrysa
Sichuan i Chongqing - Huanglongxi, Emei Shan, Budda z Leshanu, Spływ rzeką Jangcy, Instytut Naukowy Hodowli Pandy
Tybet - Świątynia Dżok’ang w Lhasie, Jezioro Nam-c’o, Baza wypraw pod Mount Everestem, Góra Kajlasz.

Chiny są czwartym co do wielkości krajem na świecie (9,6 mln km2), a pod względem liczby ludności (ok. 1,3 mld) plasują się na pierwszym. 92% populacji stanowi grupa etniczna Han, resztę około 60 mniejszości, spośród których najliczniejsze to Mongołowie, Ujgurzy i Tybetańczycy. Głównymi religiami są buddyzm, taoizm i konfucjanizm, ale oficjalnie Chiny są państwem ateistycznym. Jedną trzecią obszaru kraju zajmują żyzne doliny rzeczne, tyle samo jałowe pustynie, wyżyny i góry. Najdłuższą rzeką Chin jest Jangcy (6275 km), a najwyższym szczytem Mount Everest (Czomolungma; 8850 m n.p.m.) – na granicy z Nepalem. Podstawową jednostką pieniężną Chin jest yuan (Y), potocznie nazywany renminbi (RMB, dosłownie „pieniądze ludu”) lub kuai. Walutą Hongkongu jest dolar Hongkongu (HK$), dzielący się na sto centów, a Makau pataca (M$), ta z kolei podzielna na sto avo. Obie jednostki warte są mniej więcej tyle co yuan, 1 Y = 0,41 zł, 1 HK$/1 M$ = 0,43 zł.

Do Chin najlepiej wybierać się wiosną lub jesienią, kiedy temperatury są umiarkowane. Wiosną dobrze jest zacząć od południa i przesuwać się na północ lub zachód, jesienią na odwrót. Klimat Chin jest bardzo zróżnicowany. Na subtropikalnym południu lata (od kwietnia do września) są wilgotne i gorące – temperatury sięgają 40°C, a od lipca do września na południowo-wschodnim wybrzeżu szaleją tajfuny. Zimy, choć krótkie (styczeń–marzec), bywają naprawdę mroźne.

Samolotem Nie ma bezpośrednich połączeń z Polski do Chin. Podróżni najczęściej przesiadają się w którymś z europejskich portów lotniczych. Najwięcej jest połączeń z Pekinem i Hongkongiem, nieco mniej z Szanghajem. Najtańsze bilety są w lutym i listopadzie, najtańsze linie to Aeroflot - z przesiadką w Moskwie - ok. 2250 zł w dwie strony. Pociągiem Jedna z najpopularniejszych tras do Chin biegnie przez Rosję torami słynnej Kolei Transsyberyjskiej. Podróż tym ekspresem nie wymaga przesiadki i jest świetnym pomysłem na rozpoczęcie lub zakończenie chińskiej przygody. Pociągi z Moskwy do Pekinu kursują dwiema liniami: Transmandżurska dociera prawie do wybrzeża Morza Japońskiego, po czym skręca na południe i wjeżdża w głąb Dongbei (Mandżurii), a Transmongolska przecina Mongolię od strony Syberii. Podróż pierwszą z nich trwa około sześciu dni, drugą pięć. Bilet na trasie Moskwa–Pekin kosztował 410/241 € (I/II klasa, bilet w jedną stronę). Pociąg z Moskwy odjeżdża z dworca Moskwa Jarosławskaja we wtorek wieczorem, a przyjeżdża do Pekinu siódmego dnia po południu. Za bilet z Warszawy do Moskwy trzeba zapłacić dodatkowo: pociągiem 276 zł.

Podróżując po Chinach, należy mieć przy sobie paszport z ważną chińską wizą. Jest on niezbędny m.in. przy meldowaniu się w miejscu czasowego pobytu (hotele, pensjonaty), przy kupowaniu biletów na wszystkie rodzaje środków komunikacji, przy wejściu na lotniska, a także przy wymianie pieniędzy w banku. Obowiązek posiadania wizy do Chin dotyczy obywateli wszystkich państw. Można ją uzyskać w chińskich ambasadach i konsulatach na całym świecie, ale najłatwiej w Hongkongu, do którego (podobnie jak do Makau) wjeżdża się na podstawie ważnego paszportu (na terenie tych miast wolno przebywać bez wiz do 90 dni i tam ubiegać się o wizę do „właściwych” Chin).

Z racji znacznych różnic cenowych między regionami oszacowanie wydatków podczas wojaży po Chinach jest dość trudne. Jeśli nie szasta się pieniędzmi i podróżuje po najtańszych prowincjach, dzienny koszt nie powinien przekroczyć 40 $, gdy od czasu do czasu odwiedzi się droższy region i zafunduje sobie nieco komfortu, kwota ta sięgnie 70 $, a jeżeli chce się pławić w luksusach i bywać w ekskluzywnych kurortach wschodniego wybrzeża, to z pewnością przekroczy 120 $.

Kuchnia

Główną zasadą chińskiej sztuki kulinarnej jest dążenie do uzyskania harmonii między składnikami, które przejawia się przypisywaniem potrawom atrybutów yin i yang oraz stosowaniem produktów o kontrastowych kształtach i kolorach, mających cieszyć nie tylko podniebienie, ale i oko. Tradycyjnie minimalne ilości mięsa są efektem chronicznego ubóstwa chińskiej populacji, a techniki szybkiego gotowania, na przykład krojenie produktów na kawałki i ich smażenie z mieszaniem, wynikają z konieczności oszczędzania cennego drewna. Bieda wywoływała też potrzebę eksperymentowania z wszystkim, co jadalne, stąd obecność w chińskiej kuchni tak nietypowych składników jak łapy niedźwiedzia, płetwy rekina, rybie wargi czy meduzy.

Większość problemów zdrowotnych nękających turystów w Chinach jest efektem niskiego poziomu higieny, stresu i tłoku. Na szczęście w miastach można liczyć na przyzwoitą opiekę medyczną, a w dużych metropoliach także na świetnie wyposażone kliniki międzynarodowe. W zmaganiu się z drobnymi dolegliwościami pomagają pracownicy aptek oraz miejscowi medycy, stosujący zachodnie lub chińskie metody leczenia. Tym, którzy nie mówią po chińsku, zaleca się skorzystanie z pomocy tłumacza, a już na pewno słownika. Przy wjeździe do Chin wymagane jest jedynie szczepienie przeciwko żółtej febrze, i to tylko wtedy, gdy przybywa się z regionu, gdzie występuje ta choroba.

Ambasada RP w Pekinie Ritan Lu 1, Jian Guo Men Wai, 100600 Beijing (Pekin), PR of China; tel. 008610/65321235–37, fax 65321745, www.pekin.polemb.net
Konsulat Generalny RP w Szanghaju Jianguo Xilu 618, 200031 Shanghai, PR of China; tel. 008621/64339288, fax 64330417.

Komentarze

Zaloguj się » przed dodaniem komentarza (tylko osoby zalogowane mogą oceniać obiekty!)